146873.jpg

خودنمایی در روانشناسی به چه معناست؟

همه ما در روابط اجتماعی روزانه خود حتما کسی را می‌شناسیم که به خودنمایی کردن علاقه دارد. به طور سطحی کسانی که خودنمایی می‌کنند افراد خونسرد قابل ستایش و برتری به نظر می‌رسند اما واقعیت امر به طور کلی فرق می‌کند. در بیشتر موارد افرادی که خودنمایی می‌کنند احساس ناامنی در وجودشان است که در ذیل به این ناامنی‌ها اشاره می‌شود .

به گزارش ایسنا و به نقل از psych mechanics دلایل زیادی وجود دارد که یک فرد خودنما شود. این خصیصه در این افراد به صورت ذاتی است و آنها به هر دلیلی دوست دارند که خودنما باشند.

ناامنی

ناامنی مهمترین عاملی است که پشت خودنمایی وجود دارد. فرد خودنما فقط زمانی به خودنمایی می‌پردازد که احساس می‌کند به آن احتیاج دارد؛ دقیقا وقتی که فکر می‌کند بقیه او را به حساب نمی‌آورند یا او را فرد مهمی تلقی نمی‌کنند. پس فرد خودنما اینجاست که تلاش می‌کند خود را مهم جلوه دهد.

اگر به خودتان ایمان دارید که به اندازه کافی خوب هستید پس دیگر نیازی به خودنمایی ندارید تا به دیگران خوبی خودتان را ثابت کنید. ولی اگر افراد نمی‌دانند که شما چه فرد خوبی هستید پس آنها باید زحمت این را به خود بدهند تا به خوبی شما پی ببرند.

یک استاد هنرهای رزمی هرگز به خاطر اینکه مهارت‌هایش را ثابت کند با شما مسابقه نمی‌دهد، به این دلیل که به خودش ایمان دارد و می‌داند که استاد است، اما یک تازه‌کار برای نشان دادن مهارت‌هایش با هر کسی به رقابت می‌پردازد تا اینکه به همه ثابت کند که کارش را بلد است. این کار به دلیل اطمینان نداشتن به خودش است.

تجربیات دوران کودکی

تجربه‌های کودکی ما به مقدار زیادی در رفتارهای اکنون ما تاثیر داشته است. گاهی اوقات سعی می‌کنیم تجربه‌های خوب کودکیمان را در بزرگی هم تکرار کنیم. کودکی که بیش از حد مورد توجه والدین و دیگران قرار گرفته است اکنون نیز سعی دارد آن سطح توجه را با خودنمایی از دیگران دریافت کند. این مورد معمولا در کودکان و نوجوانان اتفاق می‌افتد.

به عبارت دیگر آنها هنوز به دنبال مورد توجه قرار گرفتن هستند، اما با روش‌های معمول‌تر. در کودکی آنها با گریه کردن و بالا و پایین پریدن این کار را انجام می‌دادند، اما در بزرگسالی به دنبال راه‌های اجتماعی قابل قبول‌تری می‌گردند.

مرا بپذیر

یک فرد خودنما معمولا پیش همه خودنمایی نمی‌کند و تنها پیش کسانی این کار را انجام می‌دهد که می‌خواهد تحت تاثیر قرارشان دهد. اگر شخصی کسی را دوست بدارد بیشتر مایل است که پیش او خودنمایی کرده و توجه او را به دست آورد.

بارها این مورد به چشم خورده است که افراد خودنما در گفتگوها دقایقی به لاف‌زدن و خودنمایی می‌پردازند. من شک ندارم که شما حداقل یک نفر را در زندگی خود می‌شناسید که در مورد خودش پیش شما به مبالغه بپردازد اما نه جلوی دیگران. این کار وی به این دلیل است که او دوست دارد شما از او خوشتان بیاید چون شما برایش مهم هستید و او شما را دوست دارد.

خودنمایی و هویت

چه عواملی باعث می‌شود که یک فرد بخواهد خودنمایی کند؟ 

عواملی هستند که باعث تقویت هویتی خاص در فرد می‌شوند و فرد خودنما آنها را دوست دارد؛ مثلا هوش و ذکاوت. فرد این خصوصیات را دوست دارد پس خودش را باهوش و باذکاوت می‌بیند و یقینا رفتارهایی را برای خودنمایی انجام می‌دهد تا این خصوصیات را به نمایش بگذارد. به طور مشابه اگر آنها مشخصه باهوشی را در فردی تشخیص دهند دوست دارند که همین مشخصه را با خودنمایی نشان دهند تا ثابت کنند آنها هم باهوش هستند .

اگر شما واقعا فردی شگفت‌انگیز هستید و معتقدید که دیگران هم شما را به این خصوصیت می‌شناسند پس نیازی به ثابت کردن آن نیست. در واقع ما زمانی خودنمایی می‌کنیم که یا دیگران ما را به طور منفی ارزیابی می‌کنند یا احتیاج به توجه آنها داریم.

خودنمایی فقط تلاش ذهن برای اصلاح تصویر فرد است و در این مورد وی تصویر ذهنی که از خود دارد را اگر مشکلی است بهبود بخشد .

منبع : .isna.
موضوعات مرتبط :




نظر شما